Grassroots versus Open Platformen

Gisteren kwam de immer pittige ex-voorzitter van de sp.a, Bruno Tobback, op De Afspraak Op Vrijdag mee napraten over de bewogen week en over het ter ziele gegane Antwerpse kartel Samen.

Zijn stijl is direct, en hij blijft erin slagen om op een gebalde manier het verschil duidelijk te maken tussen een links en een rechts gemeentebestuur. Wat dat betreft: dikke pluim op de hoed van Tobback junior! (Senior kan nota bene in de media ook nog rake klappen uitdelen, waar we als sp.a’ers fier op mogen zijn!)

Het belangrijkste meningsverschil in het interview lag hem misschien in de manier waarop Tobback – en bij uitbreiding ook de huidige partijtop – ook vandaag nog een partij bekijkt. Tobback noemt politieke partijen ‘open platformen’. De karikatuur die hij maakte van ‘oude partijen, waar je, zoals in een klooster, een gelofte moet afleggen voor je mag toetreden’ is natuurlijk het andere extreem.

In oude vormen en gedachten moeten we natuurlijk niet hervallen; de realiteit is echter dat in de westerse landen waar de polarisering tussen rechts en links met de dag groter wordt, de VS en het VK, gewone mensen, zowel jong als oud, zich nu net weer meer met het politieke proces gaan bemoeien. Dit doen ze via grassroots movements, ofte massabewegingen. Maar ook politieke partijen krijgen een influx aan nieuwe leden, bewijze bijvoorbeeld de Britse Labour-partij.

De vraag is nu wat de beste garantie is op succes: werken zoals we gewend zijn, met een kleine politieke partij als open platform, die zo breed mogelijk witte konijnen weet te klissen om de lijsten mee te bevolken, of een massabeweging opstarten, rond een duidelijk socialistisch programma? Labour en de beweging rond Bernie Sanders bewijzen dat laatstgenoemde tot succes leidt. (Ook ter rechterzijde leidt mobilisatie van onderuit en een hernieuwde focus op ideologie helaas tot succes, doch dit geheel terzijde.)

Het ‘Socialisme van de Derde Weg’ heeft afgedaan, ‘Open Platformen’ leiden tot politieke irrelevantie. Zowel inhoudelijk als organisatorisch zijn we het onszelf verschuldigd om andere opties te bekijken. In navolging van Our Revolution en Momentum. In navolging van Occupy, Hart tegen Hard en Diem25.

Waar wachten we op om ons partijintern te herorganiseren?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s