Het Leuvens Model: oplossing of impasse? Deel 2

Dit artikel heeft een eerste deel dat u hier kan lezen.

Het leven binnen de afdeling

Naast het politieke Leuvens model wil ik het toch ook nog even hebben over het Leuvense partijmodel.

Begin april 2018 begon mijn tweede periode van lidmaatschap bij de sp.a afdeling Leuven. 10 jaar geleden had ik dit lidmaatschap in nasleep van de voorzittersverkiezingen van 2006 met Erik De Bruyn en sp.a Rood opgezegd. De reden voor mij was dat er intern een cordon sanitaire was opgezet rond iedereen die actief was geweest in de linkse tendens die 33% van de stemmen in de partij had gehaald. Dat zijn nu oude koeien uit de gracht halen, maar het heeft wel mijn politieke bewustzijn permanent gevormd. Hoe dan ook is de partij dat electoraal, inhoudelijk en organisatorisch sindsdien cash blijven betalen. Ik was erg benieuwd of de afdeling anno 2018 veranderd zou zijn: als aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen werden de leden in mei uitgenodigd voor een algemene vergadering over het Leuvense programma.

Ik was aangenaam verrast door delen van het programma, er was duidelijk veel werk in gekropen. Op de vergadering kwamen plannen naar voor een Leuvense energie coöperatie en een Leuvens patrimonium dat ik voor het gemak de woon coöperatie zal noemen. Dit was volledig in lijn met de amendementen die ik in Leuven had ingediend. De opkomst van een dertigtal mensen – vooral mensen op de lijst – voor een afdeling die er 700 telt stemde wel tot nadenken.

Waar ik minder over verrast was is dat de leden zelf eigenlijk relatief weinig inspraak hebben, dat was nog steeds niet  veranderd blijkbaar ondanks de talloze pogingen tot vernieuwing en herbronning van de partij sinds de tijd van sp.a rood 1.0. Men had een week de tijd om amendementen in te dienen op een tekst van 80 bladzijden, toch wel uitzonderlijk weinig tijd terwijl de meeste mensen moeten werken. De methode om amendementen in te dienen was via google forms, dus die werkwijze had ik gerespecteerd. Er is op geen enkele manier een amendering besproken of passages/ideeën ter stemming voorgelegd tijdens de vergadering zelf. Ik begrijp dat dit moeilijk is, maar het is een fundamenteel democratische oefening. Ik begrijp ook dat je kan zeggen dat er maar een goeie 4% van de leden zit, maar alles aan het bestuur overlaten is nog een kleiner percentage. De enige stemming die er was betrof het geven van een mandaat aan het bestuur aan te slag te gaan met alles; ik twijfel er niet over dat ze heel goed alles opgeschreven hebben in de zaal, maar de eindbeslissing over alle opmerkingen lag zo wel volledig bij de lokale partijleiding.

Uit de zaal kwam van Jaak Brepoels – voormalig schepen van Leuven – terecht een opmerking over de structuur van de tekst rond huisvesting, en het antwoord van de partijleiding was dat hij maar een paar dingen op papier moest zetten en doorgeven. Mogelijk is dat wegens zijn lange staat van dienst en bekendheid binnen de afdeling. Ik had minder geluk en moest aan de voorzitter expliciet gaan vragen of hij voor alle amendementen die opgestuurd waren via Google Forms – de geijkte procedure blijkbaar – een gemotiveerd antwoord zou geven bij het al dan niet weerhouden, en hij beloofde mij dat te doen. Uiteindelijk heeft het 5 maanden en 5 mails aan de afdeling, een reactie op een Facebook-advertentie van Ridouani en een mail aan alle mensen op lijst 2 dagen voor de verkiezingen gekost om een antwoord te krijgen. Schrijnend. Misschien zijn de mensen die om zulke dingen wakker liggen al lang afgehaakt.

Tot slot vroeg ik de voorzitter of ik als gewoon lid buiten folders bussen nog iets nuttigs kon doen, en hij antwoordde daarop “een poster aan je venster hangen”. Ik heb dan gezegd dat ik expliciet inhoudelijk werk wil doen, en hij zei dat dat grotendeels gedaan was. Ik heb gezegd dat er nog verkiezingen komen, en hij zei dat de volgende ledenvergadering ver weg lag. Kijk, dat bedoel ik dus niet; ik denk dat ik ondertussen wel mag zeggen dat na het schrijven van het roodboek wel iets te bieden heb op politiek vlak. Buiten een paar opmerkingen van mensen dat ik goede tussenkomsten heb gedaan heb dreigt weer de grote leegte en buitensluiting zoals ik die kende ten tijde van sp.a Rood 1.0.

De werkwijze in Leuven stond dus in schril contrast met hoe de voorbereiding van het nationaal congres Go Left is verlopen: iedere afdeling kon amendementen indienen. Die werden allemaal besproken met de indieners erbij op twee vergaderingen van de resolutiecommissie. Dat waren heel goede discussievergaderingen en die manier van werken zorgde er ook voor dat heel wat amendementen werden aangenomen. Het waarom van het niet aannemen van amendementen werd ook geargumenteerd. Die manier van werken hadden ze in Leuven ook beter gevolgd met het bestuur: degenen die amendementen hadden ingediend uitnodigen vooraleer de tekst zou worden gefinaliseerd. Dat gebeurde niet. Men heeft het blijkbaar nog altijd niet door in Leuven dat een campagne alleen maar kan slagen als er zoveel mogelijk mensen actief bij betrokken worden. Dat betekent niet enkel folders bussen of affiches hangen, maar mensen de kans geven autonoom initiatieven in de campagne te ontwikkelen, en ze ook hun eigen inhoudelijke accenten laten leggen. Dat we vooralsnog de burgemeester leveren en de grootste partij zijn na de verkiezingen doet niets af aan de grote nederlaag die we geleden hebben, en die we volgens mij zullen blijven lijden.

 

Mee Met Mo, presidentiële campagne met Macron allures

In de 5 maanden tussen die ledenvergadering en 2 dagen voor de verkiezingen had ik van de afdeling dus niets meer gehoord, maar heb ik zoals veel Leuvenaars wel diverse keren het glossy boekje Mee Met Mo in de bus gekregen (zie screenshots onderaan het artikel). Het was duidelijk dat dit voor het programma van sp.a Leuven moest doorgaan. Het boekje is verdeeld in de typische thema’s zoals mobiliteit en huisvesting, en telkens is een kader voorzien met de voorstellen indien de sp.a verkozen zou worden. Een aanzienlijke pagina oppervlakte is ingenomen door ludieke foto’s van de kandidaten op de lijst waarbij er aandacht is dat de juiste gezichten boven de juiste thema’s staan.

Ondertussen bleken alle ideeën (Leuvens Patrimonium, Leuvense Energiecoöperatie, ideeën rond Burlington Land Trust [1]) die te maken hebben met als gemeenschap zelf dingen in handen te nemen en weg te halen uit de handen van de privé geëlimineerd uit het boekje Mee Met Mo.

Dit zou mijn idee bevestigen dat ik na de ledenvergadering had dat de leden zelf eigenlijk relatief weinig inspraak hebben, en dat de partij in Leuven tenminste op dat vlak nog steeds niet veranderd is. Men had een week de tijd om amendementen in te dienen op een tekst van 80 bladzijden, toch wel uitzonderlijk weinig tijd terwijl de meeste mensen moeten werken. Een cynicus zou kunnen beweren dat men maximaal moeite heeft gedaan voor minimale input. Het boekje Mee Met Mo doet het ergste vermoeden.

De partijleiding heeft zonder enige serieuze discussie van de leden toe te staan hun sociaal-liberaal programma erdoor geduwd. Dit programma past volledig past in de traditie van de Derde Weg maar biedt geen antwoorden op de problemen van de mensen vandaag. De electorale afstraffing is dan ook gevolgd, ondanks de goed nieuwsshow die overal in de media te horen viel over Leuven de avond van de verkiezingen. Het bestuursakkoord met Groen en Cd&V is vooralsnog niet aan de leden voorgelegd, maar dit zal op 8 november gebeuren.

Voor gewone leden is het ook erg onduidelijk hoe het afdelingsbestuur werkt en hoe men daar in kan komen. Wanneer men vraagt voor verslagen krijgt men het antwoord dat deze verslagen nog nooit ter beschikking zijn gesteld aan gewone leden. We willen nog best aannemen dat hier geen kwade bedoelingen achter zitten, maar de cynicus van daarnet zou opnieuw kunnen vermoeden dat men maximaal moeite doet voor minimale input van de gewone leden.

Om 100% duidelijk te zijn: natuurlijk is sp.a Rood blij dat Leuven standhoudt, maar het Leuvens model is erg gebonden aan lokale omstandigheden en niet duurzaam. Wat wij willen is een 10-jarenplan waarbij de sp.a zich omvormt tot een partij met een duidelijk socialistisch alternatief zoals Labour. Met bovendien een uitgesproken seculier profiel zodat de connectie met de Vlaamse, en niet alleen de kosmopolitische Leuvense kiezer hersteld wordt.

De enige sociaal-democratische partijen die de electorale trend wisten om te buigen hebben zichzelf inhoudelijk herbrond en gebroken met het verleden van de Derde Weg of zijn nieuwe formaties die met een radicaal links programma de verkiezingen in durfden trekken, met resultaat: Labour in het VK onder Jeremy Corbyn kent een explosie aan nieuwe leden, Front de Gauche van Jean-Luc Mélenchon, Podemos van Pablo Iglesias, … zelfs in de Verenigde Staten, bastion van het vrijemarktdenken en rabiaat antisocialistisch, wist Bernie Sanders een massabeweging op de been te brengen rond een radicaal socialistisch programma.

Het is dus mogelijk voor het socialisme om opnieuw te winnen. Ik nodig alle socialisten in Leuven –binnen en buiten de partij – uit om dat samen te doen met sp.a Rood.

Deel 3 van deze tekst kan u hier lezen.

[1] Het idee is dat de stad de grond in eigendom neemt, maar niet de panden die er op staan. De gronden worden voor een symbolische prijs verpacht, wat maakt dat een aanzienlijk deel van de kostprijs voor het kopen van een woning wegvalt. Bijkomend voordeel is dat de stad als eigenaar steeds de eindbeslissing heeft over wat de bestemming moet zijn van deze gronden. Deze twee zaken zijn in de zeer dure centrumstad Leuven voorstellen waarmee je het verschil kan maken, maar vergen wel dat er wordt ingegaan tegen de grootgrondbezitters en projectontwikkelaars.

 

 

 

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s