Als onze kat een koe was…

De analyse van minister van financiën Johan Van Overtvelt (N-VA) ‘dat er geen begrotingstekort zou zijn als de tewerkstellingsgraad in Brussel en Wallonië even hoog zou zijn als in Vlaanderen’, is zinledig. Als onze kat een koe was, dan gaf ze melk. Maar het is niet zo. Ongelijkmatige ontwikkeling in tijd en ruimte is nu eenmaal een kenmerk van een winstgedreven economie, ook wel kapitalisme genoemd. Als Zuid-Italië hetzelfde economische ontwikkelingsniveau zou hebben als het noorden, dan zou er ook geen Italiaans begrotingstekort zijn. Zo kunnen we nog uren doorgaan, maar van een federale minister van financiën verwachten we méér dan een verdelende, populistische, culpabiliserende en ideologisch geïnspireerde uitspraak. Wat Van Overtvelt zegt past natuurlijk perfect in de huidige politieke cultuur van ‘externe attributie’. Die gaat niet op zoek naar oplossingen, maar naar schuldigen. De minister is echter verkozen in een federale, Belgische context, en zou in die context dus ook zijn politieke verantwoordelijkheid moeten nemen. Quod non. Tussen de lijnen door hoor je natuurlijk een spinnend verlangen naar Vlaamse onafhankelijkheid, wat gezien de politieke kleur van de minister geen verbazing mag wekken. Maar zijn vaststelling kan even zo goed gelezen worden als een argument voor herfederalisering van een aantal sociale en economische hefbomen. Natuurlijk zou die oplossing meteen impliceren dat er meer rekening gehouden moet worden met een sterke Waalse en Brusselse linkerzijde. En dat zint de minister uiteraard niet.

Stel dat we het niet zouden hebben over de financiële begroting, maar over onze ecologische begroting, die een alsmaar groeiende ecologische schuldenberg doorschuift naar de toekomstige generaties. Dan zouden drie van de vier ministers van milieu die dit land helaas rijk is (met dank aan het Vlaams nationalisme) even goed kunnen beweren dat we de internationale klimaatakkoorden niet kunnen respecteren omdat de bijdrage van de Vlaamse CO2 uitstoot veel te hoog ligt. Dat leidt natuurlijk nergens toe, behalve tot het in stand houden van een politieke traditie waarin het entertainen van de eigen achterban hoger wordt geacht dan het algemeen belang.

Zoals Nietzsche al opmerkte: de overtolligen bevinden zich niet aan de basis van de samenleving, maar aan de top.Van Overtvelt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s