Het Leuvens Model: oplossing of impasse? Deel 3

In deel 1 en deel 2 sprak ik dat er nog een ledenvergadering van sp.a leuven zou doorgaan op 8 November 2018. Door een deugddoende vakantie is het er nog niet van gekomen hier iets over te schrijven, maar bij deze.

Iets voor 20h stond ik aan te schuiven om binnen te kunnen in de zaal beneden in de Curve, het zenuwcentrum van de Leuvense sp.a in Kessel-Lo. De opkomst lag een stuk hoger dan de vorige ledenvergadering, en 81 mensen brachten hun stem uit. Ik zeg mensen, want de lidkaarten werden niet gecontroleerd.

 

Ridouani aan het woord

Na een zeer korte intro werd het woord meteen gegeven aan Mohamed Ridouani, de kersverse Leuvense burgemeester. Unaniem in de media was Leuven als enig socialistisch lichtpunt naar voren geschoven geweest, en Ridouani ging op dit elan verder: “Veel afdelingen zijn jaloers op de goed verlopen erfopvolging en op het goede resultaat in Leuven. Die paar zetels minder maalt niemand serieus nog om.

De erfopvolging sloeg natuurlijk op het doorgeven van de fakkel van Louis Tobback aan een van zijn kroonprinsen: Saïd El Khadraoui, Bruno Tobback of Mohamed Ridouani. Die paar zetels minder waar niemand om maalt slagen natuurlijk op het verlies van 2 zetels en 5,5% bij de laatste verkiezingen. Tegenwoordig wordt dit binnen de partij als een klinkende overwinning gevierd. Bij sp.a rood vinden we dit extra pijnlijk, temeer de trieste waarheid is dat het Leuvens model sinds 2006 5 zetels verloor, 12,2% achteruit ging, en ruim 7000 stemmen verloor. Dat is net geen 600 mensen of 1% van het Leuvense electoraat per jaar.

Mo ging door op zijn elan: “Als we de verkiezingen succesvol hebben kunnen afronden is dat dankzij het harde werk van vele mensen, de kandidaten zelf en hun sociale kring, en de positieve campagne, met als gevolg het mooie resultaat dat velen ons niet gegeven hadden.

Men zou gesprekken houden met de niet verkozen mensen op de lijst om zich binnen en buiten de afdeling voor zoveel mogelijk zaken in te blijven zetten. Of sp.a rood daarbij welkom is heb ik niet kunnen vragen, maar gezien de houding van het bestuur waarop ik hieronder terugkom heb ik mijn twijfels.

De coalitie zou vervoegd worden door groen en cd&v, en later op de avond zou gestemd worden over de algemene visie op basis waarvan de partijleiding vroeg om verder te mogen onderhandelen. Over een concrete beleidsnota zou die avond geen stemming zijn. Ook over het toekennen van de schepenmandaten werd een stemming gehouden. De andere partijen hadden de algemene visie al goedgekeurd op dat moment.

Mo herhaalde na ruim een half uur nogmaals dat het afdelingsbestuur de uitslag als overwinning beschouwt, maar niet als eindpunt. De voorbereiding voor 2024 begon meteen, maar hij zette Leuven nogmaals in de verf als fenomeen en uitzondering door een enorm palmares. Men wil verder inzetten op ecologie, stadsvernieuwing en cultuur. Tot slot verwees hij naar de diverse lijst van kandidaten die mensen die normaal niet voor de sp.a stemmen zou aangezet hebben te stemmen voor de sp.a. Een vreemde lezing van de cijfers toch lijkt ons dat.

Interessant passage: Mo wil ook een pak jongeren aantrekken, mensen opleiden en verantwoordelijkheid geven, dit alles om de partij te doen groeien en politici van de toekomst in Leuven te vormen. Ook hier vragen wij ons af of dat dan met of zonder sp.a rood is.

Tegen eind april 2019 zou er een bestuursakkoord moeten zijn, een lijvig document met doelstellingen. Hoe zal men tot die tekst komen? Van elke partij worden drie mensen in het onderhandelingscomité afgevaardigd, voor de sp.a zullen dat Bieke Verlinden, Bruno Tobback en Ridouani zelf zijn. De partijen passen goed bij elkaar, de band zit goed, aldus Mo. Er werd op zeer constructieve manier met elkaar gepraat, en er zijn geen grote maatschappelijke tegenstellingen tussen de drie partijen.

 

Stemming over de visienota

Na ruim drie kwartier werd de visienota geprojecteerd op het scherm en overlopen. Volgens ons gaat het om een heel algemene leidraad waar echt niemand kan tegen zijn. U kent het wollige taaltje wel: samen stad maken, blijven vernieuwen, verbinden en versterken, voldoende groen, voldoende ruimte, … ook zullen er werkgroepen gevormd worden die bestaat uit iedereen die wil komen nadenken. Het bestuur vroeg dan ook het mandaat aan de leden om op basis van deze tekst verder te mogen onderhandelen.

Een paar concretere zaken werden ook genoemd. In de discussie over de Bruulparking had de partij een “enerzijds anderzijds” verhaal. De prioriteit was niet zozeer het vervangen van een buurtpark door een parking, maar wel het heraanleggen van heel de zone errond tot aangename wandel -en fietszones zoals in de Mechelsestraat of Tiensestraat. Wie Leuven wat kent weet dat dit deze straten bij de meest gegentrificeerde straten van de stad horen. Voor de niet Leuvenaar: dit alles kadert in de discussie of het Bruulpark vervangen moet worden door een zogenaamde randparking. U moet weten dat u van daar de torens van Sint-Pieterskerk en stadhuis kan zien.

Ridouani haalde ook aan dat de Leuvenaar zich erg veilig voelt, en hij wil zich engageren in het versterken van het politiekorps. “Dat is iets waarmee we ons als socialisten willen engageren.

Verder sprak hij over het openleggen van beek De Vunt samen met de KUL om de stad aangenamer te maken, en moeten we dit ambitie hebben om in 2030 de culturele hoofdstad van Europa te worden. In die zin zou op de hertogensite plaats moeten zijn voor een podiumkunstenzaal met 1000 zitplaatsen. Voor de niet Leuvenaar: de hertogensite is het ietwat verloederd stadsdeel rond de Sint-Pieterskliniek in de Brusselsestraat, en zal samen met projectontwikkelaars gemoderniseerd worden.
Capture

Op de site van projectontwikkelaar Resiterra kunnen we over de Hertogensite (nog 13 entiteiten te koop!) het volgende lezen: Hertogensite vormt de kroon op ons stadsvernieuwings-drieluik – een van de grootste binnenstedelijke projecten in Vlaanderen. De site behelst een gebied van bijna zeven hectare tussen de Brusselsestraat in het noorden, de Kapucijnenvoer in het westen, de Minderbroedersstraat in het zuiden en de Dijlearm ‘Aa’ in het oosten. Hertogensite wordt een duurzame stadswijk met een evenwichtige mix van woonvormen die tegemoetkomt aan verschillende doelgroepen: van starters en gezinnen tot zorgbehoevende en oudere bewoners. We leggen de Dijle en de Aa opnieuw open, voorzien volop groen, creëren wandel- en fietsverbindingen en integreren het historische erfgoed. Zo wordt Hertogensite een plek waar wonen, natuur en cultuur versmelten tot een geheel dat het verleden eert en de toekomst omarmt. Een multifunctioneel stadskwartier met speciale aandacht voor zorg en levenslang wonen. 

Op dit punt gekomen kwam er wat reactie uit de zaal met vrij veel kritische vragen rond wonen, of er aandacht ging zijn voor betaalbaar oud worden in aansluiting met de nationale partijcampagne.

Ik stelde de vraag of al er bij al die aandacht voor cultuur, het opkopen van de vunt -en hertogensite, ook was nagedacht welk effect dit zou hebben op de woonprijzen, of meer algemeen, of het gevaar van gentrificatie niet bestond? Of het nieuwe stadsbestuur ook iets te zeggen had over leegstand?

Mo schakelde over op zijn campagne antwoord, dat Leuven slachtoffer is van het eigen succes: “Dankzij de grote inspanningen om de stad leefbaar en fraai te maken is ze daardoor een aantrekkingspool met 1000 netto inwoners per jaar. Universiteitssteden zijn gegeerd en dat heeft een prijskaartje. Ik heb niet de hemel beloofd, huizen met een tuintje zijn duur, appartementen zijn van gelijkaardige prijs met andere centrumsteden. Er is al aandacht voor de laagste inkomens via dijledal.” Concrete cijfers rond hoeveel sociale woningen er zouden bijkomen werden niet gegeven, en de lezer kan zelf oordelen dat het hier toch over serieuze stukken Leuven gaat zoals te zien op de kaart.

Na ruim een uur werd tot de stemming over de visietekst overgegaan en deze werd bijna unaniem goedgekeurd. Er stond dan ook niets in waar men echt tegen kon zijn. 30 minuten later werd er gestemd over de verdeling van de schepenmandaten en bevoegdheden. Tot slot werd er door het afdelingsbestuur aan de leden nog een mandaat gevraagd om de komende maanden mandaten in te vullen voor organisaties als AGSL, Dijledal, het OCMW, … ook dat werd ruim goedgekeurd. Vermits ik niet wist welke mensen al die posities zouden invullen heb ik me onthouden van die stemming.

 

Leuvense partijleiding blijft stoïcijns doof

Daarmee kwam een tweede algemene ledenvergadering ten einde. Hoewel er stemmingen waren geweest deden deze volgens mij weinig ter zake: een visietekst waar niemand tegen kon zijn maar geen concrete beleidsnota, de verdeling van de schepenbevoegdheden en de verdeling van de postjes bij volmacht aan het afdelingsbestuur zonder dat er namen genoemd werden. Dat de lidkaarten zelfs niet gecontroleerd werden onderlijnt volgens mij hoe betekenisloos die stemmingen worden gezien door de partijleiding.

Deze stiefmoederlijke behandeling en het weinig bijeenroepen van algemene ledenvergaderingen is geen toeval: het is immers dat orgaan binnen de partij dat de hoogste macht heeft. Op een toffe fuif of aan de toog van de Curve zal ongetwijfeld ook gediscussieerd worden, maar daar is geen statutaire beslissingsmacht aan verbonden. Een cynicus zou dus kunnen stellen dat een afdelingsbestuur dat een vrije hand wil er alles aan zal doen om ledenvergaderingen zoveel mogelijk uit te hollen. Ongetwijfeld is deel van het probleem ook dat men vindt dat men goed bezig is.

Pikant detail: een week na de ledenvergadering had het stadsbestuur al een beslissing genomen en laten uitvoeren die de wenkbrauwen doen fronsen. Zo werden de Japanse Kerselaars gekapt aan de Oude Baan on plaats te maken voor een fietspad…in een zone 30 in een verkeersluwe wijk. Dit is dan met Groen in het stadsbestuur, een bomenkap-stop was blijkbaar teveel gevraagd in de visienota. De inzet op ecologie en voldoende groen in de stad leken na een week al loze beloftes.

Begin november, een week voor de ledenvergadering, had ik een aantal vragen opgestuurd in verband met de statuten naar afdeling, secretaris en voorzitter. Ik wacht nu, ruim zes weken later, nog steeds op antwoord van een van hen.

Ik heb in de vorige delen al geschreven de afdeling gewoon geen antwoord geeft op haar mailadres. Ook de voorzitter en secretaris geven niet thuis. Er lijkt verder geen noemenswaardige ledenwerking te zijn. Een van de excuses die wordt aangehaald is dan dat dit allemaal vrijwilligerswerk na de uren is. Dat overtuiging opoffering vergt en opoffering overtuiging, moet niemand mij zeggen. Met het schrijven van het roodboek dat is afgeklokt op een slordige 160 blz, het opzetten van de website daarvoor (https://www.roodboek.be/), de lancering van sp.a rood 2.0 en het onderhoud van deze blog heb ik het na mijn uren ook best druk gehad. Toch was ik steeds in staat om mails met concrete vragen te antwoorden.

Aan de toon zal het ook niet gelegen hebben zoals blijkt uit de bijlage hieronder, terwijl men er alles aan doet om mij niet welkom te doen voelen. Ondanks – of misschien net door – de nationale media exposure van sp.a rood een kleine twee weken eerder. Welk lid van de afdeling – op Ridouani zelf na -kan dat zeggen?

Ik ben niet zo naïef te geloven dat men die mails niet leest, of dat men geen tijd heeft om mij te antwoorden. Het is gewoon duidelijk dat men lastige vragen kan missen als kiespijn, en ervoor kiest gewone leden te negeren. Als je als gewoon lid je ei binnen de partijstructuren niet kwijt kan, is de meerwaarde van een partijlidmaatschap eerder beperkt, en net daardoor dwingt het partijleden haast om als tendens naar buiten te treden. Hetgeen men ons verwijt is men zelf de oorzaak van.

Men wil zelfs geen verslagen van het bestuur ter beschikking stellen aan gewone leden die hun lidgeld betalen. Zie daar het Leuvense model voor de sp.a.

Sp.a rood heeft uitdrukkelijk de ambitie om de spreekbuis te zijn van de gewone leden in de partij of die mensen die geen lid meer zijn. Niet alleen zullen wij daarom binnenkort alle afdelingen aanschrijven – er zijn nog degelijk afdelingen die wel democratisch en statutair werken -, maar wij roepen lezers ook op om hun ervaringen, positief of negatief, als gewoon lid binnen de partij op te sturen ter publicatie.

 

Bijlage: mail 4 november 2018 aan afdelingsbestuur

Allereerst wil ik niet enkel kritiek geven: indien jullie te weinig vrijwilligers vinden om de amendementen te beoordelen, wil ik mij bij deze kandidaat stellen om voor de verkiezingen van volgend jaar in de amendementencommissie te zetelen voor Leuven. Zoals ik al eerder aangaf, ik ben oprecht begaan met de partij en ik maak me grote zorgen over haar toekomst.

In bijlage heb ik ook een aantal vragen rond de statuten voor Leuven.

Wat de vraag naar de verslagen van het bestuur betreft zie ik niet meteen een reden om die niet op aanvraag van leden beschikbaar te stellen. Mijn toelichting: ik ben als betalend en geïnteresseerd lid gewoon benieuwd waar de afdeling zich mee bezig houdt, zeker temeer u verwijst naar het tijdsgebrek van diegenen die zich vrijwillig voor de partij inzetten. Als het bestuur vindt dat dat absoluut niet kan zou ik daar een gegronde reden voor willen.

 

Bijlage: Vragen bij de statuten

Artikel 4.2.

Algemene vergaderingen kunnen samengeroepen worden op verzoek van 100 bij de partijafdeling aangesloten leden. In dit geval zullen de leden die de bijeenroeping van de algemene vergadering aangevraagd hebben de aangelegenheden aanduiden die op de agenda moeten gebracht worden en zullen zij ten minste één maand voor de algemene vergadering aan het afdelingsbestuur een toelichting over deze agendapunten laten geworden.

Hoe kan dit concreet gebeuren? Gewone leden beschikken niet over de contactgegevens van andere leden, en zijn dus nooit in staat 100 mensen te verzamelen. Bovendien komen er gewoon geen 100 leden meer naar algemene ledenvergaderingen om de simpele reden dat er nooit 100 mensen in de zaal zitten. Langs die weg kan je ze dus ook niet leren kennen.

Stel nu nog dat ze die gegevens zouden beschikken, dienen er dan 100 handtekeningen, namen, lidkaartnummers, … verzameld te worden? Dienen die dan ingediend te worden via email op dezelfde adressen waar ik bijna 5 maanden moest wachten op antwoord?

Artikels 5.2 en 5.3

De bespreking van een punt dat niet voorkomt op de agenda kan slechts gebeuren mits instemming van twee derden van de aanwezige stemgerechtigde leden. Nieuwe punten moeten aan de agenda toegevoegd worden voor de aanvang van de bespreking van het eerste punt.

Hoe kan dit concreet gebeuren? Vraag ik bijvoorbeeld gewoon het woord bij aanvang van de vergadering waarna een stemming volgt? Hoe lang mag deze interventie duren? Men heeft natuurlijk genoeg informatie nodig om tot een geïnformeerde stem te komen. Wordt de stemgerechtigheid gecontroleerd? Bij de laatste vergadering werden er bijvoorbeeld geen lidkaarten gecontroleerd.

Artikel 8.1

Het afdelingsbestuur wordt gedeeltelijk samengesteld uit afgevaardigden van de onderafdelingen. Iedere onderafdeling heeft recht op vier afgevaardigden (niet-mandatarissen) in het afdelingsbestuur met dien verstande dat onderafdelingen met méér dan 500 leden recht hebben op één bijkomende afgevaardigde. De afgevaardigden van de onderafdelingen worden verkozen door de algemene ledenvergaderingen van de onderafdeling.

Doorheen de tekst wordt verwezen naar de onderafdelingen. Ik woon op de Tervuursevest, dus ik vermoed dat ik bij de onderafdeling Leuven zit. Komen deze onderafdelingen ooit apart samen, of zijn dit relikwieën uit het verleden en is er enkel de algemene afdeling Leuven nog?

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s