Het ‘identitaire’ moet weg uit de vergelijking

Uit onderzoek van de Universiteit Antwerpen (UA) blijkt dat 90% van de Turkse en Marokkaanse kiezers afgelopen oktober op linkse partijen stemden, zo berichtte de Gazet van Antwerpen (GvA) vorige week. Omgekeerd stemde een dikke 50% van de Antwerpenaren ‘zonder migratie-achtergrond’ rechts. De statistiek is voor rechtse media en partijen een bevestiging van wat ze al meenden te weten: ‘links mikt op de allochtone kiezer’. Een kiezer die vaak niet alleen links, maar ook ‘etnisch’ stemt.

Extreemrechts gaat natuurlijk nog een stap verder door te stellen dat ‘links open grenzen wil om hun kiespubliek mee te kunnen importeren’. Als hyperbolische overdrijving kan dat tellen!

Waar ben ik?

Als je hart links klopt, kan je je, net als ik, afwezig voelen in deze statistiek. Enerzijds wil je een postkapitalistische wereld, waarin een democratische, geplande economie en waarden als gelijkheid en solidariteit centraal staan in plaats van ongebreidelde productie (en roofbouw op mens en natuur) en oorlog. Maar anderzijds kan je je niet vinden in een partij als PVDA, die, mede om de electorale kaap te kunnen nemen, expliciet naar de etnische stem dingt.

Als ik naar de statistiek kijk, en de analyses daarrond lees, heb ik vooral een probleem met het feit dat zowel links als rechts ziek lijken te zijn in het identitaire bedje! Immers, niet alleen de allochtoon stemt overwegend links en etnisch; de redenering klopt ook omgekeerd, zij het in mindere mate: de autochtoon stemt overwegend rechts en etnisch. De vaststelling, dat de allochtoon zus of zo stemt, is dus onvolledig; juister zou zijn om te zeggen: de grafiek toont nu net, zowel aan de linker- als een de rechterkant, de gevolgen van een identitair opbod.

Als je je links noemt, maar je wil niet meedoen aan het identitaire opbod, word je al heel snel verweten om een verrader en zelfs een racist te zijn. Je hoort ofwel in het ene kamp, ofwel in het andere. Doordat links niet duidelijk het belang en de grenzen van universele mensenrechten weet te definiëren en te verdedigen, laat ze deze flank helemaal over aan rechts, die er, zowel in de VS als bij ons, de aanval op inzetten. Waar de universele rechten op onderwijs, op fatsoenlijk werk en op een dak boven het hoofd in de praktijk al lang geleden geofferd zijn op het altaar van de vrije markt, worden andere rechten aangevallen: vooral wanneer het gaat over waardigheid en waarden, weet links zich geen houding aan te meten.

Polarisering

Het identitaire opbod veruitwendigt zich in het stemhokje, maar vindt haar oorzaak uiteraard in de huidige maatschappij. Een maatschappij waar verschillende groepen te veel naast elkaar zijn gaan wonen, die cultureel en qua waardenkader naast elkaar leven. Als jonge vader vind ik het moeilijk om te verkroppen dat mijn kinderen later, als volwassenen, te veel gaan (moeten) leven náást de mensen die ze nu als hun schoolkameraadjes zien. Dat ze anders gaan stemmen. Dat ze thuis een andere taal gaan spreken. Dat ze verschillende waarden voorgehouden krijgen.

Ook in het hart van de ‘vrije wereld’ zijn de tekenen van het falen en de decadentie van ons economische systeem niet langer te negeren: we zien dat wanneer we de kranten erop naslaan en over kinderprostitutie, milieurampen, kinderarbeid, oorlog, Panama Papers, burn-outs en dies meer lezen. Is dit het waarden- en normenkader dat we graag over de wereld willen uitdragen en dat we als universeel beschouwen?

Veel meer dan een analyse te maken van de allochtone stem, zou het de media dus sieren om de kloof te duiden tussen wat gewone mensen willen, en hoe ver het economische systeem ons van deze idealen af brengt. Het alternatief dat rechts en links ons aanbiedt is het identitaire opbod.

De opdracht van een linkse partij is om niet mee te doen aan dat opbod, maar, gekeken naar de grafiek, het ‘identitaire’ uit de vergelijking te krijgen. Dat doen we door universele waarden als gelijkheid en solidariteit uit te dragen en door eindelijk het systeemfalen van het kapitalisme opnieuw het hoofd te bieden.

Ikzelf zal pas gerust zijn als de grafiek van het stemgedrag bij zowel mensen met een migratie-achtergrond als bij die zonder overtuigend gaat overhellen richting een brede, linkse partij.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s