Erik De Bruyn lijstduwer sp.a federaal. Toekomstgerichte campagne rond klimaat, school en werk.

Afgelopen weekend werd de Antwerpse sp.a-lijst voor de federale verkiezingen goedgekeurd. Op vraag van Antwerps voorzitter Tom Meeuws stelde sp.a Rood-voorman en voormalig kandidaat voor het sp.a-voorzitterschap Erik De Bruyn zich kandidaat. In ruil krijgen we tendensrecht en zal ons Roodboek verspreid worden binnen de partij. De plek van waaruit Erik vanaf vandaag campagne zal gaan voeren, als lijstduwer, is ook niet niets! Van hieruit gaat sp.a Rood 2.0 een linkse, rebelse campagne voeren die volledig in het teken staat van de toekomstige generaties. Hiermee breien we een mooi vervolg aan het verhaal van sp.a Rood 1.0, dat hopelijk een wending teweeg kan brengen in de Vlaamse sociaaldemocratie en de Belgische politiek. Want, los van de verkiezingen: er is nood aan!

De jongeren van vandaag doen wat de ouderen de afgelopen decennia niet gekund hebben. Ze vormen een krachtige stem op straat, die met recht en rede ‘revolutionair’ zou kunnen worden genoemd, en die aan de modus operandi van de politiek ontsnapt. In Frankrijk hebben we de gele hesjes, bij ons met de Youth 4 Climate-beweging, in de VS is er de jonge, vrouwelijke figuur van Alexandria Ocasio-Cortez … Duidelijk is dat mensen – waaronder de jeugd – boos zijn. Beroepspolitici spartelen, zoekend naar een manier om met dit lastige gegeven om te gaan. ‘En je kan die boosheid niet zomaar wegnemen,’ weet Mario Van Essche van de Humanistische Vrijzinnige Vereniging.

Eens temeer tegen de borst stuitend is het betuttelende vingertje van politici als Peter De Roovere (een geschiedenisleraar nota bene, van wie we toch enig historisch inzicht zouden mogen verwachten) tot de libertaire bullebak Jean-Marie Dedecker, die niet snappen dat ze hun politieke overjaarsheid openlijk aan het etaleren zijn. De jeugd reageert daar ridderlijk op, wat tot nadenken zou moeten stemmen over wie de agenda bepaalt.

Een nieuwe sociaaldemocratie, een militantencultuur

Wat de politiek meer dan ooit nodig heeft is een politieke vertaling van de eisen van de opstandigen.: scholieren, vakbonden en gele hesjes. Hun woede moet ernstig worden genomen, want ze is in de meeste gevallen terecht. De politieke vertaling van al die onvrede moet verder gaan dan uitstootnormen of het goedkoper maken van elektriciteit.

We komen bij een ideologische kern, die de sociaaldemocratie te lang heeft laten liggen. Met ons Roodboek en onze eisen rond partijwerking geloven wij dat we een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan een broodnodige wending. De kandidatuur van Erik lijkt een eerste belangrijke tegemoetkoming en teken van besef.

‘Mensen binnen en buiten de partij weten al te goed waar ik voor sta, en hoe en waarvoor ik campagne ga voeren,’ zegt Erik over zijn lijstduwerschap. ‘Wat de politieke agenda móet bepalen is waar de jongeren voor op straat komen, namelijk het klimaat. En dat is ook waar ik beroepsmatig mee bezig ben. Klimaat is de kapstok voor een beleid dat door en door rood is: het gaat over de balans werk en vrije tijd, over onthaasting, over huisvesting en openbaar vervoer. En uiteraard ook over de klimaattransitie.’

Drie speerpunten, van en voor de toekomst

De komende maanden trekt sp.a Rood 2.0 met Erik De Bruyn een campagne op gang rond drie thema’s, die zich vooral richt op de toekomst, en dus: op onze jeugd. Deze campagne zal zich grotendeels via (sociale) media afspelen, maar niettemin willen we met sp.a Rood 2.0 ook een poule aan militanten werven. We volgen het voorbeeld van Corbyns Momentum en Sanders’ Our Revolution.

Het klimaatthema kan en moet de ruggengraat vormen van een socialistisch programma. ‘Rood is het nieuwe Groen,’ schrijft Erik in een pittig artikel waarin hij zijn kandidatuur aankondigt. Klimaat gaat onvermijdelijk over het afstappen van de economische ratrace van ongebreidelde productie en gecreëerde behoefte. In tijden van burn-outs en toenemende armoede is onthaasting dringend nodig. Onthaasting komt ook het klimaat ten goede. Wat energieproductie betreft, gaan we voor klimaattransitie, maar dat kan alleen als we de hefbomen van deze economische sectoren opnieuw in handen nemen. Klimaat is ook een verhaal van openbaar vervoer, van ruimtelijke ordening, t.w. de openbare ruimte vrijwaren, herbebossing enz.

Als we klimaat rood invullen komen onvermijdelijk terecht bij werk en vrije tijd. Met klemtoon op dat laatste. Wie ook maar een beetje luistert, weet dat jongeren en huidige werkenden snakken naar een betere balans, naar minder werken, naar tijd om te reizen, om van hun familie en vrienden te genieten. De sprong van de discussie over de pensioenleeftijd naar een toekomstige arbeidsmarkt van en voor jongeren in een sterk veranderende wereld is snel gemaakt. Jongeren haasten zich minder om auto te leren rijden, wonen langer thuis, studeren langer. De jongeren worden te veel klaargestoomd voor de arbeidsmarkt, terwijl het omgekeerd moet: de arbeidsmarkt  zalzich moeten aanpassen aan de levensstijl en het levensritme van de jongeren. Een democratische economie, arbeidsherverdeling en arbeidsduurverkorting horen tot de key ingredients.

Ten derde is er de onderwijspijler, want ook hier is nood aan een postkapitalistische, vrijzinnige, ideologische breuk. Waar N-VA haar katholieke elitescholen wil behouden, de katholieke onderwijskoepel opnieuw meer bijbelstudie wil geven, en de regering zich toelegt op onderwijshervormingen en M-decreten zonder daar de nodige financiering tegenover te plaatsen, willen wij het debat opentrekken, op een manier zoals Vuye en Wouters dit deden in een recent opiniestuk in de Knack. Er valt veel te zeggen om te evolueren naar één onderwijsnet, en het onderwijs te stoelen op een meer Fins model. Mensen uit het onderwijs weten dat jongeren worden klaargestoomd voor de arbeidsmarkt. Ook dat is een ratrace die niet houdbaar is. Wij willen dat de school kinderen vooral kennis laat maken met een brede waaier aan vakken en onderwerpen. Een brede eerste graad, met theoretische, technische en creatieve vakken, is voor ons een noodzakelijke stap. Onze kinderen moeten opgroeien in een wereld waar gelijkheid en samenwerken hoger worden ingeschat dan presteren en individualisme. Scholen uitbouwen langsheen levensbeschouwelijke lijnen staat daar diametraal tegenover. Vuye en Wouters: ‘We moeten ten volle inzetten op de emancipatorische kracht van ons onderwijs die van elke jongere een volwaardige burger maakt. Of gaan we verder met de negentiende-eeuwse gedachte dat elke levensbeschouwing of religie vrij is onderwijs te organiseren volgens de eigen inzichten? Op termijn leidt dit in een multireligieuze en multilevensbeschouwelijke maatschappij tot pure segregatie. Wie durft het debat aan?’ Wij, sp.a Rood 2.0, durven dat debat aan.

Campagne gaat van start

Rond deze drie thema’s gaan wij vanaf vandaag in campagnemodus. We hebben het geluk van al wat experts in huis te hebben: Erik voor klimaat, Antoon voor onderwijs en Laurens voor werk/vrije tijd. Maar we hebben véél volk nodig! Laat ons iets weten via het contactformulier of onze Facebook-pagina als je mee op de campagnekar wil springen!

Vervoeg dus graag de rangen, in cyberspace, of in the real world!

Samen gaan we naar links, en dan vooruit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s