Bernie Sanders vs Joe Biden: een No Brainer.

Biden is een Hilary Clinton 2.0 met meer negatieve bagage dan Clinton, zal dezelfde neoliberale campagne voeren als Clinton, zal tegen dezelfde populistische tactiek van Trump komen te staan, zal geen enthousiasme weten te genereren waardoor mensen thuis blijven van de stembus, en zal duidelijk verliezen van Trump. De democratische partijleiding maakt dezelfde fout als in 2016.

Rousseau krijgt 27% van de leden achter zich

We gaan voor een keer geen lang epistel schrijven of een diepgravende analyse over deze verkiezing uitvoeren. Wie onze blog een beetje volgt heeft die bijdrages al eerder de revue zien passeren. Waar we het echter wel over willen hebben is iets waar door iedereen – inclusief partij en media – zedig over gezwegen wordt, namelijk de stemming in absolute cijfers.

Wie bespaart op justitie, oogst criminaliteit

De situatie bij justitie – duidelijk van rechtse makelij- is onhoudbaar geworden: voor de gevangenen, die geconfronteerd worden met barslechte detentievoorwaarden. Voor de cipiers die in lamentabele omstandigheden moeten werken. Voor rechtzoekenden, die jaren moeten wachten op een uitspraak. Voor rechters, die met onmogelijk verouderd materiaal moeten werken. Voor griffiers, die met te weinig zijn om de dienst te verzekeren. Voor burgers, die keer op keer geconfronteerd worden met feiten waarbij de dader nooit vrij had mogen rondlopen.

Debat over kernenergie: “de anti nucleaire lobby is verantwoordelijk voor de dood van een miljoen mensen per jaar door steenkool”

Het ziet er ook niet naar uit dat er snel een oplossing beschikbaar zal zijn. Het is simpelweg zo dat we ofwel steenkoolcentrales bouwen, ofwel kernenergie. Zeker in Europa gaat er voor zeer lange tijd niet genoeg capaciteit zijn in de renewables om alles te dekken EN gaat het tot ver, ver in de toekomst onmogelijk zijn om het intermittentieprobleem op te lossen.

Rood is het nieuwe groen

Maar de manier waarop de beslissing genomen werd vond ik, in het licht van mijn ervaringen in de Antwerpse afdeling onder Patrick Janssens, ronduit verbijsterend: een open en democratisch debat waarin alle voor en tegens aan bod kwamen, waarna er uiteindelijk tot de stemming werd overgegaan. Voor een buitenstaander kan dit de evidentie zelve lijken, maar dat is niet zo. Jaren aan een stuk werd de partij strak ‘gemanaged’ van top naar basis, die enkel goed was om aan het einde van de rit de beslissingen bij handgeklap te bezegelen en vervolgens de folders in de bussen te gaan steken.