Het is allemaal de schuld van de N-VA: N-VA verscheurd door oppositie versus bestuursdeelname ?

Elke coalitie zonder de N-VA zal immers het nekschot betekenen voor de Vlaamse economie. Wat een ongelooflijke pretentie eigenlijk. Vlaanderen onder een stolp, genaamd N-VA. Om dan nog te zwijgen over het feit dat die partij zich steeds weer opwerpt als de spreekbuis van ‘de Vlamingen’, terwijl ze, net zoals elke partij, hooguit en in het beste geval de spreekbuis is van haar eigen kiezers.

Vlaanderen onder curatele

Slechts zeven procent van de N-VA kiezers beschouwt het confederalisme als een prioriteit. Toch blijft dit hypothetische bestuursmodel als een hardnekkig spook door het labyrint van de regeringsvorming dolen. Mochten de Vlamingen beginnen beseffen hoeveel de politieke stilstand in dit land hen ondertussen dreigt te kosten, het zou hun stemgedrag in niet geringe mate beïnvloeden. Onwetendheid als humus voor het populisme. 

Regenboogland België

Het zou dus pas geven als het Regenboogland ook een Regenboogregering krijgt. En, beste Geert, ik zou je liever horen verkondigen dat er een Grand Canyon gaapt tussen jouw partij en diegenen die in dit land een klimaat creëren waarin brand wordt gesticht in asielcentra. Als het federale niveau je niet aanstaat, beperk je dan tot het regionale. Binnen die kiesomschrijving haalt jouw partij voldoende stemmen om enig gewicht in de schaal te werpen.

Over tolerantie

Een bepaalde linkse tegenstrategie om dan maar ‘zuiverheid’ na te streven en rond alles en iedereen cordons te leggen vind ik tamelijk steriel. Soms lijkt het wel dat veel linkse mensen vooral met zichzelf bezig zijn: IK stem voor een zuivere linkse partij, dus aan MIJ zal het niet gelegen hebben. Dat is een van de betekenissen die ik geef aan de door mij wel eens gebruikte term ‘identitair links’ (de andere betekenis is: een linkerzijde die zich vastbijt in identitaire kwesties): linkse mensen die zich vooral lekker links willen voelen, als een deel van hun identiteit. Zonder zich verder te bekommeren om het maatschappelijk resultaat. Bij mij werkt dat anders: mijn project is om mensen die om allerlei redenen naar de N-VA zijn afgedwaald, terug te confronteren met linkse, progressieve, socialistische standpunten.