Partij probeert kritisch lid te censureren na artikel over Gent: gemiste kans op dialoog

Het is geen toeval dat je het het hardst te verduren krijgt als je tegen je eigen partij ingaat, want dat is een echte bedreiging voor hen: je bent bereid te zeggen hoe het is, je zegt hen dat ze moeten werken om je steun te krijgen, dat je steun en stem niet automatisch is. Er is niks waar ze zo bang voor zijn en niks zo krachtig als een onafhankelijke stem. Wij zijn geen mandatarissen, dus wij zijn niet team sp.a: wij weigeren een gedachteloze propagandamachine te spelen omdat wij ook geen ambities op een postje hebben. wij zijn loontrekkenden en behoren dus tot team werkende mensen. Een onafhankelijke stem dus. Blijkbaar maakt niets politici banger dan dat.

Rood is het nieuwe groen

Maar de manier waarop de beslissing genomen werd vond ik, in het licht van mijn ervaringen in de Antwerpse afdeling onder Patrick Janssens, ronduit verbijsterend: een open en democratisch debat waarin alle voor en tegens aan bod kwamen, waarna er uiteindelijk tot de stemming werd overgegaan. Voor een buitenstaander kan dit de evidentie zelve lijken, maar dat is niet zo. Jaren aan een stuk werd de partij strak ‘gemanaged’ van top naar basis, die enkel goed was om aan het einde van de rit de beslissingen bij handgeklap te bezegelen en vervolgens de folders in de bussen te gaan steken.

Eerste horde genomen: sp.a slaat een sociaal bruggenhoofd met 5.000 sociale woningen en 11.000 extra plaatsen in het onderwijs

Voor sommigen zal het nooit genoeg zijn en zij breken dit akkoord momenteel op de sociale media af. Wij zeggen: wie meer wil moet ook maar voor meer sp.a-kiezers -en leden zorgen. Sp.a Rood zal zich daar ten volle voor engageren en verder de linkse tendens binnen de partij zijn.