Partij probeert kritisch lid te censureren na artikel over Gent: gemiste kans op dialoog

Het is geen toeval dat je het het hardst te verduren krijgt als je tegen je eigen partij ingaat, want dat is een echte bedreiging voor hen: je bent bereid te zeggen hoe het is, je zegt hen dat ze moeten werken om je steun te krijgen, dat je steun en stem niet automatisch is. Er is niks waar ze zo bang voor zijn en niks zo krachtig als een onafhankelijke stem. Wij zijn geen mandatarissen, dus wij zijn niet team sp.a: wij weigeren een gedachteloze propagandamachine te spelen omdat wij ook geen ambities op een postje hebben. wij zijn loontrekkenden en behoren dus tot team werkende mensen. Een onafhankelijke stem dus. Blijkbaar maakt niets politici banger dan dat.

1 mei boodschap SP.a rood

De linkerzijde zal opnieuw maatschappijkritisch moeten worden, niet zozeer op het vlak van identiteitspolitiek rond ras, religie of gender, maar op het vlak van de logica die vandaag allesoverheersend is, de winstmaximalisatie voor de 1% superrijken ten koste van alle andere aspecten van ons leven en onze samenleving.

Twee matekes, twee gewichten

Conner Rousseau verklaarde als kandidaat tijdens de voorzittersverkiezing meermaals dat hij zich aan het cumulverbod zou houden en dat hij ontslag zou nemen als Vlaams parlementslid indien hij verkozen zou worden tot partijvoorzitter. De partijleden wisten dus wat zijn standpunt was en mogelijk heeft dit ook hun stemgedrag bepaald. Het past dan ook niet om meteen bij de aanvang van het voorzitterschap terug te komen op dit voornemen. Op deze belofte terugkomen via achterkamertjespolitiek past nog minder en al helemaal dubious wordt het om dit door een anonieme stemprocedure te laten bekrachtigen. Een cynicus zou zelfs kunnen spreken van verkiezingsfraude. Dit schaadt niet alleen de geloofwaardigheid van de nieuwe voorzitter, maar ook die van de gehele partij. 

Open brief aan de partijleden: sterft gij oude vormen en gedachten

De kleilaag van politieke clans die zich tussen voorzitter en afdelingen genesteld heeft, is ideologisch en intellectueel compleet failliet. Het totale onvermogen om ook maar enig antwoord op de crisis van 2008 te bieden, laat staan zelfs maar een zetel winst te boeken sinds 2003 (indien we Stevaert als een uitzondering beschouwen moeten we teruggaan tot 1985 (!!)), heeft de laatste restant ideologische geloofwaardigheid van de partijleiding doen vervliegen. We moeten durven zeggen dat deze kleilaag onverkiesbaar geworden is.

Eerste horde genomen: sp.a slaat een sociaal bruggenhoofd met 5.000 sociale woningen en 11.000 extra plaatsen in het onderwijs

Voor sommigen zal het nooit genoeg zijn en zij breken dit akkoord momenteel op de sociale media af. Wij zeggen: wie meer wil moet ook maar voor meer sp.a-kiezers -en leden zorgen. Sp.a Rood zal zich daar ten volle voor engageren en verder de linkse tendens binnen de partij zijn.

Het Leuvens Model: oplossing of impasse? Deel 3

Daarmee kwam een tweede algemene ledenvergadering ten einde. Hoewel er stemmingen waren geweest deden deze volgens mij weinig ter zake: een visietekst waar niemand tegen kon zijn maar geen concrete beleidsnota, de verdeling van de schepenbevoegdheden en de verdeling van de postjes bij volmacht aan het afdelingsbestuur zonder dat er namen genoemd werden. Dat de lidkaarten zelfs niet gecontroleerd werden onderlijnt volgens mij hoe betekenisloos die stemmingen worden gezien door de partijleiding.