Over tolerantie

Een bepaalde linkse tegenstrategie om dan maar ‘zuiverheid’ na te streven en rond alles en iedereen cordons te leggen vind ik tamelijk steriel. Soms lijkt het wel dat veel linkse mensen vooral met zichzelf bezig zijn: IK stem voor een zuivere linkse partij, dus aan MIJ zal het niet gelegen hebben. Dat is een van de betekenissen die ik geef aan de door mij wel eens gebruikte term ‘identitair links’ (de andere betekenis is: een linkerzijde die zich vastbijt in identitaire kwesties): linkse mensen die zich vooral lekker links willen voelen, als een deel van hun identiteit. Zonder zich verder te bekommeren om het maatschappelijk resultaat. Bij mij werkt dat anders: mijn project is om mensen die om allerlei redenen naar de N-VA zijn afgedwaald, terug te confronteren met linkse, progressieve, socialistische standpunten.

De sp.a heeft een religieprobleem en dat trek ik mij aan als jarenlange partijmilitant.

Met het paaien van religies, en niet alleen moslims, heeft de partij zich in de vernieling heeft gereden. Partijkopstukken lijken niet te beseffen hoe erg het secularisme behoort tot de identiteit van de achterban en het electoraat. De vrijzinnigen stemmen op andere partijen en de wervingsstrategie heeft niet echt veel nieuwe Belgen en ACW’ers opgeleverd.